امروز سر کلاس یک مهمان داشتیم . یه زنبور بود .
به جای اینکه خانمها بترسند استاد میترسید و مدام چشمش دنبالش بود .
و حتی به شوخی گفت تو این سرما زنبور کجا بود ( اخه اینجا امروز خیلی سرد بود) حتما یکی از شما اونو گرفته اورده سر کلاس.
هر چند دقیقه یه بار سکوت میکرد تا ببینه کجا رفته؟
و یکی از پسرا گفت استاد ما میگیریمش میخوریم . شما میترسید
ما با این استاد ماجراها داریم . سر کلاسش خیلی میخندیدیم با دوستام و همیشه میگفت بعضیا همیشه یه لبخند موذیانه میزنند نمیدونم به چی میخندند.
این ماجرا ادامه داشت تا اینکه استاد تصمیم گرفتند امتحان میان ترم بگیرند . سر امتحان ما چون مطمان بودیم برگه ها بررسی نمیشود و اگر بشود تاثیر ندارد به جو گیری بقیه خندیدیم که انچنان غرق سوالات بودند که ادم فک میکرد کنکوره.
همچنان که میخندیدیم برگه را دادیم و از کلاس بیرون رفتیم.
بقیه ماجرارو خودم هم نمیدونستم تا روز کوه که حرف این استاد به میان امد وپیراهن های سبز و زردو قرمز و گلبهی و نارنجی و خلاصه مداد رنگی هایی که میپوشد ( البته ما این جور مردا رو دوس داریم. مردای رنگی) که یکی از پسرا گفت بعد از اینکه روز امتحان از کلاس رفتی بیرون استاد سر تا پای خود را نگاه کرد و پرسید
نمیدونم مشکلی دارم که این خانوم همش میخنده؟
و من گفتم نه استاد خیلی هم خوشتیپی.
و بعد از کلاس من را در حیاط دید و کلی از مزایای شاد بودن برایم گفت و در اخر دعا کرد که همیشه شاد بمونم . چون دیگران برای این ادما خیلی مشکل پیش میارن.
و همیشه به من میگفت دختره تو همیشه میخندی.
و یک بار کاری کردم با خندیدن که استاد با دست زد تو سر خودش از خنده. ( البته ماجراشو بعدا حتمآ میگم)
ما از نظر استاد بیخبر بودیم و در امتحان ترم امدیم شیرین عسل شویم در پایان برگه دو تا شکلک کشیدیم که یکیش من بودم یکیش استاد .
 و کنار استاد نوشتیم= دختر تو همیشه میخندی.
و میخواستیم با این کار خود را شیرین عسل کنیم . نگو ای دل غافل گاومان دو قولو زاییده و ما در خاطرات استاد زهر ماریم نه شیرین عسل.

نوشته شده در چهارشنبه 29 مهر1388ساعت 21:30 توسط ویدول | |